„urody hrabiny.
Uczynił ruch ręką, nie odwracając głowy w stronę hrabiny, a jej oczy natychmiast zamknęły się.
Król życzył sobie, żeby Gilbert wytłumaczył mu ów przedziwny stan, kiedy dusza wyzwala się z ciała i wolna, szczęśliwu i boska unosi się ponad ziemskimi niedolami.
19 — Anlol Piuiu 289
Gilbert, podobnie jak wszyscy ludzie o niezaprzeczalnej wyższości, umiał zdobyć się na słowa tak trudne do wypowiedzenia dla ludzi przeciętnych, a mianowicie „Nie wiem!" Przyznał się królowi do lego, że nie rozumie istoty zjawiska, którego sam był sprawcą. Nie umiał wytłumaczyć tego, co sam spowodował.
Istnienia faktu nie można było zaprzeczyć, brakowało jedy nie jego wytłumaczenia.
— Doktorze — odpowiedział król na wyznanie Gilberta — oto jeszcze jedna z tych tajemnic, jakie natura zachowuje dla uczonych przyszłego pokolenia, a która zostanie odkryta, podobnie jak wicie innych, do dziś dnia niezbadanych tajemnic. My nazywamy je tajemnicami, a nasi ojcowie nadaliby im. miano czarów lub praktyk czarnoksięskich.
— Tak, Wasza Królewska Mość — odrzekł Gilbert uśmiechając się nieznacznie — i mnie również spotkałby zaszczyt być spalonym na placu de Greve ku jeszcze większej chwale religii, której się nie rozumiało, przez uczonych pozbawionych wiedzy lub przez kapłanów bez wiary.“(12)