„0 tej pierwszej. Nie pamięta ani ich imion, ani stacji na których wysiadał.
Nie może jednak znaleźć dziewczyny, którą mógłby pokochać tak jak Jarkę. W tych, które przewijają się teraz przez jego życie, ceni tylko pierścionki
1 kożuchy Wreszcie to czego szuka znajduje się 22 lipca 1981 roku w Dąbrowie Górniczej. Idąc przez miejscowy park spotyka Niusię.
Spojrzał na nią, gdy siedziała na ławce i zakochał się natychmiast. Po kilku minutach znajomości zaproponował jej wspólny wyjazd nad morze. Niusia prooozycję przyjęła i nie zdążyła nawet powiadomić o wyjeździe swej rodziny, u której mieszkała. Kalibabka przedstawił się jej jakoPatryk Miller, złotnik, który właśnie wrócił z Włoch i mieszka u siostry w Katowicach. Pojechali do Ustki.
Potem przebywali w Giżycku, gdzie Niusia była zamykana w domu, w czasie gdy „Tulipan" chodził na dyskoteki. Tam też postanowił on znaleźć służącą. Postąpił tak jak zwykle przy angażowaniu służby — pierwszy stosunek z dziewczyną odbył na klatce schodowej, drugi nad jeziorem i wreszcie wyraził chęć jej zatrudnienia.
— Miałem na nią ochotę, gdyż było mi z nią dobrze. To samo ona mówiła o mnie. Była szczęśliwa, że ma ze mną stosunki.
Wkrótce jednak doszedł do wniosku, że Agnieszkę — bo tak miała na imię nowa służąca — trzeba zwolnić, gdyż zamiast opiekować się domem, zamęcza go pieszczotami. Zamiast pokornie czekać aż panicz wejdzie do sypialni, sama zaczęła wymyślać różne rodzaje miłości. Wobec tego odesłał ją do rodziców, szukając teraz jakiejś bardziej przyzwoitej. W Charzykowych poznał „Grzałkę", która pokornie wykonywała wszystkie jego polecenia. Ona też prowadziła jego korespondencję, a nawet pisała autobiograficzne opowiadania, które jej dyktował.“(3)